hökman

[hökma:n]

Hiç bir gürrüňsiz, gepsiz, hytdy-pytdysyz (bolaýmaly zat).

  • Men indi oňa hökman öz islegimi mälim ederin. (B. Kerbabaýew, Aýsoltan)

  • Annagula Altyny görmek hökman gerekdi. (A. Durdyýew, Saýlanan eserler)

  • Elbetde, adam boljak bolup geldik, hökman adam bolarys, dostum! -- diýdi. (A. Durdyýew, Saýlanan eserler)