gozgalaň at

[go:zgalan]

  1. Köpçülikleýin ýaragly çykyş, baş galdyryş, topalaň.

    • Olar gozgalaň turuzdylar hem ýeňiş gazandylar. (B. Kerbabaýew, Aýgytly ädim)

    • Umuman, gozgalaň rewolýusiýa gansyz, gurbansyz başa baranok. (B. Kerbabaýew, Aýgytly ädim)

    • Buhara halky ýaragly gozgalaň başlaýar. («Sowet edebiýaty» žurnaly)

    • Zähmete laýyk zähmet haky isläp, bir gün kän işçiler, gozgalaň etmäge çykdy meýdana. (Ş. Kekilow, Saýlanan eserler)

  2. Ynjalyksyz gymyldy, hereket howsala.

    • Ol gyzda bir hili gozgalaň peýda boldy. (A. Gowşudow, Mähri-Wepa)

gozgalaňa düşmek

Howsalaly, aladaly ýagdaýda bolmak.

  • Gozgalaňa düşen garry, aşyry gözýaş bilen gujaklady. (B. Kerbabaýew, Aýgytly ädim)

gozgalaňa salmak

Ynjalyksyzlandyrmak, tolgundyrmak.

  • Ol özüni gozgalaňa salan meseläni Jüneýde gysga söz bilen mälim etdi. (B. Kerbabaýew, Aýgytly ädim)


Duş gelýän formalary
  • gozgalaň-da
  • gozgalaňa
  • gozgalaňda
  • gozgalaňdan
  • gozgalaňdyr
  • gozgalaňlar
  • gozgalaňlara
  • gozgalaňlarda
  • gozgalaňlardyr
  • gozgalaňlary
  • gozgalaňlaryna
  • gozgalaňlaryndan
  • gozgalaňlaryny
  • gozgalaňlarynyň
  • gozgalaňlaryň
  • gozgalaňly
  • gozgalaňy
  • gozgalaňydy
  • gozgalaňydyr
  • gozgalaňyna
  • gozgalaňynda
  • gozgalaňyndan
  • gozgalaňyny
  • gozgalaňynyň
  • gozgalaňyň