tutuş tu‧tuş

  1. Uçdan tutma, bir giden, bütin.

    • Olar tutuş şlýapaly adamlardy.

  2. Bütin, ähli, hemme.

    • Tutuş organizmde nämeler bolup geçýär. («Sowet Türkmenstanyň aýallary» žurnaly)

  3. Bitin, abat.


Duş gelýän formalary
  • tutuşdy
  • tutuşdyk
  • tutuşdylar
  • tutuşlary
  • tutuşlaryny
  • tutuşlaýyn
  • tutuşly
  • tutuşlygy
  • tutuşlygymyza
  • tutuşlygyna
  • tutuşlygynda
  • tutuşlygyny
  • tutuşlygyň
  • tutuşlyk
  • tutuşlykda
  • tutuşy
  • tutuşyma
  • tutuşyna
  • tutuşyndan
  • tutuşyny
  • tutuşyň
  • tutuşyňy