dileg at

  1. Birinden bir zat sorap ýüz tutma, haýyş.

    • Şu ýyllykça şu adamlara garaşyk et -- diýip, saňa dilege geldik. (B. Kerbabaýew, Aýgytly ädim)

    • Altyn gapylynyň agaçdan gapyla dilegi düşer. (nakyl)

  2. Isleg, arzuw.

    • Hernä toý bolsun -- diýip, dileg etdiler. (B. Kerbabaýew, Eserler toplumy)

    • Hiç adam tohumy şeýle azaplara duçar bolmasyn -- diýip, men dileg edýärin. (A. Gowşudow, Mähri-Wepa)

gökdäki dilegiň ýerde gowuşmak

Edýän arzuwyň aňsatlyk bilen tiz wagtda amala aşmak.

  • Gökdäki dilegim ýerde gowuşdy diýsene! (N. Pomma, Taýlak hyzzyn)