begenişmek be‧ge‧niş‧mek işlik

Köpçülik bolup begenmek, bilelikde şatlanmak, guwanyşmak.

  • Olar duşuşyp, tabşyrygyň berjaý edileni hakynda begenişip, gürrüň etdiler. (N. Jumaýew, Ak derek)

  • Tilkiler muňa begenişip, içip-içip, seleňe çykyp, bir oýa toplanyşyp, arkaýyn ýatanlar. («Türkmen halk ertekiler ýygyndysy»)


Duş gelýän formalary
  • begenişdiler
  • begenişerdiler
  • begenişerler
  • begenişip
  • begenişipdiler
  • begenişipdirler
  • begenişýärdiler
  • begenişýärler