biçäre

[bi:çäre]

  1. Biriniň kömegine mätäç, agyr ýagdaýdan çykmaga alaç tapmaýan, çäresiz, alaçsyz.

    • Iliňden gitseň awara, Şonda bolar sen biçäre. («Türkmen halk şahyrana döredijiligi»)

  2. Görgüli, betbagt, pahyr.

    • Gözi ýaşly biçäre, Täk bir özi otyrdy. (Şekspir, Otello)

    • Ol biçäre kempiriň günäsi näme? (B. Pürliýew, Ilkinji gün)

    • Wah, men biçäre oňa razy-la! («Sowet edebiýaty» žurnaly)