çybyk

[çy:byk]

  1. Agajyň.

  2. Inçemik uzyn baldaklary.

    • Petde-petde garlar ýagmaga durdy, Baglar çybygyny egmäge durdy. («Sowet Edebiýaty» žurnaly)

    • Dor ata atlanyp çybyk kesemde, Palaç kesen ýaly gyryp bilýärin. (N. Pomma, Saýlanan eserler)

  3. Tüpeňiň nilini arassalamak üçin ýörite demir çiş.

    • Jigitler gulan etini tüpeň çybygyna düzüp, kebap bişiripdiler. (B. Kerbabaýew, Aýgytly ädim)

Ýazuw düzgüni

Soňuna çekimli ses bilen başlanýan goşulmalar ýa-da -rak goşulmasy goşulanda, sözüň soňundaky dymyk çekimsiz degişli açyk çekimsizine öwrülýär.

Meselem çybyk - çybygy.