kenar ke‧nar

[kena:r]

  1. Suwuň ýer bilen çäkleşýän ýeri, deňziň derýanyň erňegi, gyra, ýaka, boý.

    • Kanalyň sag kenarynda işleýärler. («Sowet Türkmenstanyň aýallary» žurnaly)

    • Anha deňiz kenary hem görünýär. (B. Kerbabaýew, Aýsoltan)

    • Kenarynda belent tokaý ösüpdir, Dyz boýy ot düýplerini basypdyr. (Çary Aşyr, Poemalar)

  2. Gyra, töwerek (mata, ýaglyk we ş. m. hakda).

    • Kenary seçekli ýaglyk.


Duş gelýän formalary
  • kenara
  • kenaram
  • kenarda
  • kenardaky
  • kenardakylar
  • kenardan
  • kenardy
  • kenarlar
  • kenarlara
  • kenarlarda
  • kenarlardaky
  • kenarlardan
  • kenarlary
  • kenarlarym
  • kenarlaryma
  • kenarlarymyzam
  • kenarlarymyzy
  • kenarlaryn
  • kenarlaryna
  • kenarlarynda
  • kenarlaryndaky
  • kenarlaryndan
  • kenarlaryny
  • kenarlarynyň
  • kenarlaryň
  • kenarly
  • kenarlygyna
  • kenarsyz
  • kenary
  • kenary-da
  • kenarydyr
  • kenarym
  • kenarymyza
  • kenaryn
  • kenaryna
  • kenarynda
  • kenaryndaky
  • kenaryndan
  • kenaryny
  • kenarynyň
  • kenaryň
  • kenaryňa
  • kenaryňda