ykrar

[ykra:r]

Wada, lebiz, äht, ähtibar.

  • Ýaşlaryň ykrarlarynyň sementli böwet ýaly sarsmazdygyny men ýagşy bilýärin. (B. Kerbabaýew, Aýsoltan)

  • Ykraryňdan dänseň, ile meňzeş ölmersiň, zaňňar! («Görogly» eposy)

  • Ynsanmydyr ykraryndan, sözünden dänip her gün çar tarapa çapýanlar. (A. Kekilow, Saýlanan eserler)

ykrar etmek

Dogry, hakyky diýip bilmek, tassyk etmek.

Sözlükde tapmadyk sözüňizi bize hödürläň we biz onuň düşündirişini tapmaga synanyşarys.