yklym

[y:klym]

Älem, jahan, dünýä, il.

  • Ol bütin yklyma özüni tanatdy. (A. Gowşudow, Powestler we hekaýalar)

  • Uçup özi ýasan samolýot bilen, Gündizler yklymdan-yklyma gidýär. («Sowet edebiýaty» žurnaly)

ýedi yklym

seret ýedi

  • Gülden ýasapdyrlar bir älemgoşar, Ýedi yklyma onuň ýalkymy düşer. (A. Haýydow, Ýigitlik Çagy)

Sözlükde tapmadyk sözüňizi bize hödürläň we biz onuň düşündirişini tapmaga synanyşarys.