uçuşmak u‧çuş‧mak işlik

  1. Köp bolup ondan-oňa uçmak, bir topar bolup uçmak (guş we ş. m. hakda).

    • Agaçlaryň üstünde, onda-munda uçuşýan guşlaryň owazy ýaňlanýardy. (Aýbek, Nowaýy)

  2. Hiňňildikde köpçülik bolup yzly-yzyna uçmak, gezekli-gezegine uçmak, özara ýaryşyp uçmak.

    • Gyzlar hiňňildikde uçuşýardylar.


Duş gelýän formalary
  • uçuşdylar
  • uçuşmak
  • uçuşyp
  • uçuşyň
  • uçuşýan
  • uçuşýardylar