tutalga

  1. Bir zadyň tutar, ýapyşar ýaly ýeri.

  2. Göçme manyda Sebäp, bahana, esas.

    • Ol öz pikirini aýratyn ýazsa, onda serheňiň elinde bir tutalga boljakdy. (M. Ibrahimow, Ol gün geler)

    • Artygyň garşysyna tutalga bolar diýip oýlady. (B. Kerbabaýew, Aýgytly ädim)


Duş gelýän formalary
  • tutalgalar
  • tutalgalary
  • tutalgaly
  • tutalgam
  • tutalgasyndan