tertip at

[terti:p]

  1. Bir zadyň dogry düzgünleşdirilen ýagdaýy, düzgün.

    • Suwy tygşytly ulanmakda degişli tertip bolmalydyr. («Sowet Türkmenistany» gazeti)

    • Egin-eşiginiň arassaçylygyna hem tertibine çaga wagtynda-da geleňsizdi. (A. Gowşudow, Köpetdagyň eteginde)

  2. Bir zadyň yzygiderli, bir sydyrgyn gidişi.

    • Krosswordyň formasyny düzeniňden soň, ony tertip boýunça nomerlemeli. («Mydam taýýar» gazeti)

  3. Bir zadyň berjaý ediliş, amala aşyrylyş düzgüni.

    • Saýlawda ses bermeklik tertibi.

  4. Bir kollektiwiň, maşgalanyň ähli çlenleri üçin berkarar edilmeli düzgün, kada-kanun.

Ýazuw düzgüni

Soňuna çekimli ses bilen başlanýan goşulmalar ýa-da -räk goşulmasy goşulanda, sözüň soňundaky dymyk çekimsiz degişli açyk çekimsizine öwrülýär.

Meselem tertip - tertibi.

gün tertibi

seret gün

  • Sessiýanyň gün tertibinde üç mesele tassyklandy. («Sowet Türkmenistanynyň Aýallary» žurnaly)

tertibe salmak

Düzedişdirmek, düzgünleşdirmek.

tertip san

Grammatik termin seret san1