tebip

[tebi:p]

Könelişen söz Medisina ylmyna dogry gelmeýän ýol bilen kesellä em edýän adam.

  • Tebipler her hili zyýanly zatlary ulanmak bilen köp adamlaryň gözleriniň kör bolmagyna sebäp bolupdyr. (S. K. Karanow, Trahoma we oňa garşy göreş)

Ýazuw düzgüni

Soňuna çekimli ses bilen başlanýan goşulmalar ýa-da -räk goşulmasy goşulanda, sözüň soňundaky dymyk çekimsiz degişli açyk çekimsizine öwrülýär.

Meselem tebip - tebibi.