teşne teş‧ne

  1. Suw içesi gelýän, suwsan, suwsuz.

    • Bah, teşnäniň gözüne suw salgymlanyp görnüşi ýaly, men özbaşyma ýaňraýaryn. (B. Kerbabaýew, Nebitdag)

    • Düýnki tozap ýatan ol teşne çölde, Peýda bolup beýik-beýik binalar. («Sowet Türkmenstanyň aýallary» žurnaly)

  2. Göçme manyda Höwes, isleg, meýil.


Duş gelýän formalary
  • teşnedi
  • teşnedigine
  • teşnedigini
  • teşneleri
  • teşnelige
  • teşneligi
  • teşneligini
  • teşneligiň
  • teşneligiňi
  • teşnelik
  • teşnelikden
  • teşnelikdir
  • teşnesi
  • teşnesiz
  • teşnä
  • teşnäniň
  • teşnäň