tükel tü·kel

  1. Ähli, hemme, bütinleý, ençeme, giden.

    • Bu ýer örän hezillik, tükel deň-duş ýigitler. (Ş. Kekilow, Saýlanan eserler)

  2. San, mukdar taýdan dogry, hemmesi bir, ýerli-ýerinde.

    • Hemmäňiziň sanyňyz tükelmi- diýip, ýaşuly sorady. (A. Gowşudow, Powestler we hekaýalar)

    • Başy sagyň-maly tükel. (nakyl)


Duş gelýän formalary
  • tükeldir
  • tükelim
  • tükelligi
  • tükelliginiň
  • tükelmi