siňňin siň‧ňin

[siňňi:n]

  1. Üns bilen, dykgatly siňe.

    • Kemandir jaýyň gapysyna siňňin garady. (A. Gowşudow, Saýlanan eserler)

    • Şol sese siňňin gulak asyp haçan uka gidenini-de duýman galdy. (M. Ibrahimow, Ol gün geler)

  2. Bir sydyrgyn, siňňitli; akýany-akmaýany bildirmeýän, ýuwaşja.

    • Burawda hereket siňňin gidýäni üçin bolsa gerek, onuň töwereginde hiç kim görünmeýärdi. (B. Kerbabaýew, Nebitdag)

    • Suwuň siňňin akanyndan, ýigidiň ýere bakanyndan. (nakyl)


Duş gelýän formalary
  • siňňinden
  • siňňinlik
  • siňňinlilik