süzüşmek sü‧züş‧mek işlik

  1. Bir zady süzmäge kömekleşmek.

    • Toşap süzüşmek.

  2. Gabaklar ýakynlap, kirpikler biri-birine golaýlaşmak.

    • Olar gözlerini süzüşüp otyrlar.

  3. Içişip, iýşip oturmak (çaý we ş. m. hakda).

    • Käselerine çaý süzüşip ikisi, gülüşip, oýnaşyp, gürläp otyrlar. (N. Pomma, Saýlanan eserler)


Duş gelýän formalary
  • süzüşip
  • süzüşmek