sögmek sög‧mek işlik

[sö:gmek]

  1. Birine hapa söz aýtmak.

    • Urup, sögüp endamyndan burardy. (N. Pomma, Saýlanan eserler)

    • Uruş, sögüş emma ýaraşyga ýer goý. (nakyl)

  2. Birine göwün syndyryjy söz aýtmak, käýemek.

Ýazuw düzgüni

Ýöňkeme bilen üýtgände ikinji bogunda ü eşidilen ýerinde ýazylýar.

Meselem sögmek - sögdüm, sögdüň, sögüpdir.

Duş gelýän formalary
  • sögdi
  • sögdüm
  • sögdümi
  • sögeli
  • sögemok
  • sögen
  • sögende
  • sögendir
  • sögene
  • sögenem
  • sögenini
  • sögeniň
  • sögeniňi
  • sögenlerden
  • sögenlerinde
  • söger
  • sögerdiler
  • sögerin
  • sögesi
  • sögeýin
  • sögme
  • sögmegi
  • sögmek
  • sögmekden
  • sögmekçi
  • sögmeseň
  • sögmesi
  • sögmäge
  • sögmän
  • sögselerem
  • sögsem
  • sögseň
  • sögsün
  • sögübem
  • sögüp
  • sögüpdir
  • sögýän
  • sögýändir
  • sögýänem
  • sögýär
  • sögýärdi
Sözlük geziji