sögünmek sö‧gün‧mek işlik

[sö:günmek]

Öz-özüne sögmek, birinden ýa-da bir zatdan zeýrenip käýinmek.

  • Ol sögündi-de, myhmanhana tarap ýöneldi. (G. Kulyýew, Köpetdagyň aňyrsynda)


Duş gelýän formalary
  • sögündi
  • sögündi-de
  • sögünen
  • sögünerine
  • sögünesi
  • sögünibem
  • sögünip
  • sögünipdi
  • sögünipdim
  • sögünipdir
  • sögünmek
  • sögünmekde
  • sögünmekdi
  • sögünmesi
  • sögünmesin
  • sögünmäni
  • sögünmäň
  • sögünse
  • sögünse-de
  • sögünýän
  • sögünýänleri
  • sögünýär
  • sögünýärdi
  • sögünýärdiler
  • sögünýärdim