sögüşmek sö‧güş‧mek işlik

[sö:güşmek]

  1. Sögünç, hapa sözler aýdyşmak.

    • Men hiç wagtda bularyň urşanlaryny hem göremek, sögüşenlerini hem eşidemok. («Sowet edebiýaty» žurnaly)

  2. Biri-biriňe göwün syndyryjy söz aýtmak, käýişmek, tersleşmek.


Duş gelýän formalary
  • sögüşdi
  • sögüşdiler
  • sögüşem
  • sögüşen
  • sögüşendigi
  • sögüşendiklerini
  • sögüşeniňi
  • sögüşenlerini
  • sögüşerdiler
  • sögüşip
  • sögüşipdir
  • sögüşiň
  • sögüşjek
  • sögüşme
  • sögüşmegin
  • sögüşmegine
  • sögüşmegiň
  • sögüşmek
  • sögüşmeseler
  • sögüşmezdiler
  • sögüşmezler
  • sögüşmezligini
  • sögüşmäge
  • sögüşmäge-de
  • sögüşmän
  • sögüşmänem
  • sögüşse
  • sögüşäýseňem
  • sögüşýärdiler
  • sögüşýärler