[pida:]
Bir zadyň şanyna ýa-da bir zada tüýs ýürekden berilmek zerarly edilýän gurban, ölüm.
Jumagözel agyr pidalara döz gelýärdi. («Sowet edebiýaty» žurnaly)
«Ganly söweşiň» pidalarynyň sany sekiz müň adamdan hem geçipdir. (Orta asyrlar taryhy)
Täze bagtly durmuşy gazanmak üçin gahrymançylyk görkezmegiň we köp pidalar çekmegiň gerek boljakdygyny Gorkiý bilýärdi. («Häzirki zaman edebiýaty»)
Janyňy gurban etmek, ölmek.
Saňa pida bolsun bu şirin janym, Ýoluňda gurbandyr bu jan, Garybym. («Türkmen Halk Şahyrana Dörendijiligi»)
Biriniň ýa-da bir zadyň ugrunda öz janyny gurban etmek, özüňi öldürmek, güýç sarp etmek.
Uly oglunyň aýaly Akjagul hem özüniň ýaş ömrüni şu üç sany ýaş çagasy üçin pida etdi. (A. Gowşudow, Powestler we hekaýalar)