orun o‧run at

  1. Ýerleşmek, jaýlaşmak, oturmak üçin ýer, jaý.

    • Podpolkownik-Oturyň! -- diýip orun görkezdi. (A. Gowşudow, Saýlanan eserler)

    • Ýagşy ýigit, şu orunlar boşmy?! («Sowet edebiýaty» žurnaly)

  2. Ýer, derek, öwez.

    • Meniň ornuma has güýçlüräk, ruhy taýdan has berkräk täze ýoldaşlaryň geljegine ynanýaryn. (B. Kerbabaýew, Aýgytly ädim)

  3. Wezipe, gulluk.

    • Onuň ýokary wezipeli adamlardan biri bolup, jogapkärli orunda işleýändigi bellidi. (A. Gowşudow, Mähri-Wepa)

  4. Ýaryşda eýe bolnan ýer.

    • Ol üçünji orna mynasyp bolan pälwandy. («Pioner» žurnaly)

Ýazuw düzgüni

Soňuna çekimli sese başlanýan goşulma goşulanda, ikinji bogundaky dar u çekimlisi düşürilip ýazylýar. Menlik ýöňkemaniň -um, -umyz, senlik ýöňkemäniň -uň, -uňyz goşulmalary goşulýar.

Meselem orun - ornum, ornuň, orny.

orun doldurgyjy

Grammatik termin «Kimde? Nämede? Nirede?» diýen soraglara jogap bolup, sözlemde aňladylýan pikiriň ornuny görkezýän grammatik kategoriýa.


Duş gelýän formalary
  • orna
  • ornady
  • ornum
  • ornuma
  • ornumda
  • ornumdan
  • ornumy
  • ornumyz
  • ornumyzda
  • ornumyzy
  • ornumyzyň
  • ornun
  • ornuna
  • ornunda
  • ornundadyr
  • ornundaky
  • ornundan
  • ornuny
  • ornuny-da
  • ornunyň
  • ornuň
  • ornuňa
  • ornuňda
  • ornuňy
  • ornuňyz
  • ornuňyza
  • ornuňyzdaky
  • ornuňyzdan
  • ornuňyzy
  • orny
  • orny-da
  • orunda
  • orundady
  • orundadyr
  • orundaky
  • orundan
  • orunja
  • orunlar
  • orunlara
  • orunlaram
  • orunlarda
  • orunlardan
  • orunlary
  • orunlarymyzda
  • orunlaryna
  • orunlarynda
  • orunlaryndaky
  • orunlaryndan
  • orunlaryny
  • orunlarynyň
  • orunlaryň
  • orunly
  • orunlyk
  • orunlykdyr
  • orunsyz
  • orunsyzlyk