[no:bur]
Oba hojalyga degişli Täze gazylan uly ýap.
Mele suw nobury dolabara edip çaýkanyp ýatyrdy. (B. Kerbabaýew, Aýgytly ädim)
Öýlerine gaýtmak, aralykdaky noburyň içinden geçmek ýadyna düşüp, gorkusyndan reňki duw ak boldy. (N. Saryhanow, Saýlanan eserler)
Ol dogry gitmedi, gyýalak gitdi. Uzakda bolmadyk nobura ýetdi. («Sowet edebiýaty» žurnaly)