melgun

[melgu:n]

Adamyny ökdelik bilen aldaýan, şeýtan, arabozar, hilegär, mekir, ýigrenji. (adam hakda).

  • Maýam, her bir olar ýaly melgundan gorkup, seni oda atsam, onda kakaň pahyryň gabryna depdigim bolar. (N. Pomma, Taýlak hyzzyn)

  • Munuň ýaly halky bulaşdyrýan melgunyň köküni köwlemek gerek. (A. Durdyýew, Saýlanan eserler)


Duş gelýän formalary
  • melguna
  • melgundan
  • melgundygynyň
  • melgunlar
  • melgunlarda
  • melgunlaryň
  • melgunlyk
  • melgunlykdan
  • melgunmy
  • melguny
  • melgunyň