mülk mülk

  1. Emläk, ýer, baýlyk.

    • Kolhozyň mülkiniň öz mülkümizdigine biz ýaşlar gowy düşünýaris. (A. Gowşudow, Köpetdagyň eteginde)

    • Eziz Watanym dar, gülleýän mülküm bar. (Ata Salyh, Saýlanan eserler)

    • Baýlaryň ata-baba öz mülkleri hasap edip, eýeläp gelýän üzümli haýatlaryny garyplara paýlap berdi. (B. Kerbabaýew, Aýsoltan)

  2. Göçme manyda Ýurt, ülke.

Ýazuw düzgüni

Menlik ýöňkemaniň -üm, -ümiz, senlik ýöňkemäniň -üň, -üňiz goşulmalary goşulýar.

Meselem mülk - mülküm, mülküň.


Duş gelýän formalary
  • mülkde
  • mülkden
  • mülke
  • mülkem
  • mülki
  • mülkler
  • mülklerde
  • mülklerden
  • mülklerdi
  • mülklerdäki
  • mülklere
  • mülkleri
  • mülkleridi
  • mülklerinde
  • mülklerinden
  • mülklerindäki
  • mülklerine
  • mülklerini
  • mülkleriniň
  • mülkleriň
  • mülkli
  • mülklülik
  • mülksüz
  • mülküdi
  • mülküdir
  • mülküm
  • mülkümde
  • mülkümden
  • mülkümem
  • mülkümizde
  • mülkümizdenem
  • mülkümizem
  • mülkümiziň
  • mülkün
  • mülkünde
  • mülkünden
  • mülkündäki
  • mülküne
  • mülküni
  • mülküniň
  • mülküň
  • mülküňi