lam-jim

[la:m-ji:m]

lam-jim bolmak

Geplemän durmak, dilini ýarman oturmak, sessiz-üýnsüz bolmak.

  • Bir sypatlaryny üýtgetmän, lam-jim bolup, sessiz bolup, sessiz-üýnsüz durdular. (B. Kerbabaýew, Aýgytly ädim)

  • Oba itleri hem häzir lam-jim bolup dymyşdylar. (A. Gowşudow, Powestler we hekaýalar)

Sözlükde tapmadyk sözüňizi bize hödürläň we biz onuň düşündirişini tapmaga synanyşarys.