kesgin kes‧gin

  1. Ýerlikli, berk, pert-pert.

    • Artyk onuň sözüni jorta ýolup, kesgin jogap gaýtardy. (B. Kerbabaýew, Aýgytly ädim)

  2. Ýiti, ötgür, sowuk.

    • Gündogardan kesgin sowuk şemal öwsüp başlady. («Kolhoz günleri»)


Duş gelýän formalary
  • kesginiň
  • kesginli
  • kesginlik