köz köz

[kö:z]

Ýanan agaçdan ýa-da kömürden galan ot, çog.

  • Bular ýanyp duran oduň közlerini bir gapdalyna ýazyp, üstüne kakmaç atýardylar. (A. Gowşudow, Mähri-Wepa)

  • Ojakda ilkagşamky ýakylan oduň közleri sönüp, bireýýäm kül boldy. (N. Saryhanow, Saýlanan eserler)

Ýazuw düzgüni

Menlik ýöňkemaniň -üm, -ümiz, senlik ýöňkemäniň -üň, -üňiz goşulmalary goşulýar.

Meselem köz - közüm, közüň.


Duş gelýän formalary
  • közde
  • köze
  • közem
  • közi
  • közler
  • közlerdir
  • közlere
  • közleri
  • közlerini
  • közleriň
  • közli
  • közsüz
  • közüdir
  • közüm
  • közümi
  • közün
  • közüne
  • közüni
  • közüniň
  • közüň
  • közüňden
  • közüňe
  • közüňi
  • közüňki