[jö:gülik]
Hilegärlik, mekirlik.
Jögülik eden bolma, seniň nämeler edip ýöreniňi men gowy bilýärin. («Sowet edebiýaty» žurnaly)
Ol jögülige salyp, özünden giden kişi bolup başlady. (B. Seýtäkow, Gyz salgydy)
Göçme manyda Ýalan sözlülik, ýalançylyk.
Soňuna çekimli ses bilen başlanýan goşulmalar ýa-da -räk goşulmasy goşulanda, sözüň soňundaky dymyk çekimsiz degişli açyk çekimsizine öwrülýär.
Meselem jögülik - jögüligi.