irikmek i‧rik‧mek işlik

[i:rikmek]

Bir zatdan irmek, halys bolmak, ýadamak, berçikmek.

Ýazuw düzgüni

Soňuna çekimli ses bilen başlanýan goşulmalar ýa-da -ýär goşulmasy goşulanda, sözüň soňundaky dymyk çekimsiz degişli açyk çekimsizine öwrülýär.

Meselem irikmek - irigýär, iriger, irigipdir.