inçelmek in‧çel‧mek işlik

[i:nçelmek]

  1. Ýogynlykdan inçe hala gelmek, inçe bolup başlamak.

    • Ol çylgamlar gitdikçe inçelip, ahyrsoňy çölde ýitip gidýär. («Sowet edebiýaty» žurnaly)

  2. Horlanmak, arryklamak.

    • Onuň doly göwresi elip ýaly inçelip, gapyrgasy garnyna ýelmeşdi. (B. Kerbabaýew, Aýgytly ädim)


Duş gelýän formalary
  • inçelen
  • inçelende
  • inçelendigini
  • inçelenem
  • inçelenim
  • inçeler
  • inçelip
  • inçelipdi
  • inçelipdir
  • inçelme
  • inçelmegi
  • inçelmegidir
  • inçelmeginde
  • inçelmegini
  • inçelmek
  • inçelmeler
  • inçelmeleri
  • inçelmeli
  • inçelmesi
  • inçelmesidir
  • inçelmesinde
  • inçelmesinden
  • inçelmesine
  • inçelmesini
  • inçelmesiniň
  • inçelmeýär
  • inçelmäniň
  • inçelsin
  • inçelýän
  • inçelýär
  • inçelýärler