horluk

[ho:rluk]

Durmuşda görülýän jebir, sütem, görgi, azap, zulum.

  • Ömrümde görmedik horlugymy gördüm. («Sowet edebiýaty» žurnaly)

  • Görogly bu horluga ýanyp-bişip, bir gazal aýdýar. («Görogly» eposy)

Ýazuw düzgüni

Soňuna çekimli ses bilen başlanýan goşulmalar ýa-da -rak goşulmasy goşulanda, sözüň soňundaky dymyk çekimsiz degişli açyk çekimsizine öwrülýär.

Meselem horluk - horlugy.

horluk ýamanyny görmek

Gaty horlanmak, azar görmek.


Duş gelýän formalary
  • horluga
  • horlugam
  • horlugy
  • horlugym
  • horlugymy
  • horlugymyzy
  • horlugyna
  • horlugyndan
  • horlugyny
  • horlugyň
  • horlugyňdan
  • horluk-da
  • horlukda
  • horlukdan
  • horluklar
  • horluklara
  • horluklardan
  • horluklary
  • horluklarym
  • horluklarymyzy
  • horluklaryna
  • horluklaryny
  • horluklarynyň
  • horluklaryň
  • horlukly
  • horluksyz