hoşal ho‧şal

[hoşa:l]

Birinden ýa-da bir zatdan göwni bitgin, göwni şat, razy, minnetdar.

  • Sizden köp hoşaldyr zähmetkeş halky. (Ata Salyh, Saýlanan eserler)

  • Garry oglundan örän hoşal. (B. Gurbanow, Duşuşyk)

  • Barlap duşmandygny anyk bildiler, Watançy garrydan hoşal boldular. (N. Pomma, Saýlanan eserler)


Duş gelýän formalary
  • hoşaldy
  • hoşaldygy
  • hoşaldygymy
  • hoşaldygyny
  • hoşaldyk
  • hoşaldyklaryny
  • hoşaldyr
  • hoşaldyrlar
  • hoşallygy
  • hoşallygymy
  • hoşallygyny
  • hoşallyk
  • hoşalmy
  • hoşaly