gyjamak gy‧ja‧mak işlik

diş gyjamak

  1. Biri ýa-da bir zat barasynda ahmyr çekmek;.

  2. Zor bermek, gazaplanmak.

    • Möjekler agajyň aşagynda durup, dişlerini gyjap durlar. («Türkmen halk ertekiler ýygyndysy»)

    • Agsak Mürze gözlerini alardyp, dişlerini gyjady. (B. Kerbabaýew, Aýgytly ädim)

    • Dişimi gyjap, güýjüm bilen dyzadym. (N. Pomma, Saýlanan eserler)