Bir zat sebäpli döreýän wehi; heder etmek duýgusyny, güýçli tisginiş.
Onuň ýüzünde gorkynyň we howlukmaçlygyn hemişe agdyklyk edýän bir keşbi önküligine golýardy. (L. N. Tolstoý, Saýlanan eserler)
Häzirki ýaly Aýgytly minutda gorkyny, howatyry diňe namartlar agzap biler, tiçenko onuň beşbinde gorkundan, dowuldan hiçbir zat saýgarmady. (B. Kerbabaýew, Aýgytly ädim)
Ol adam turjak bolanda turup bilmän, gorkusyna çirkin gygyrypdyr. (N. Pomma, Sebäbini soň bildim)
Gorkynyň ölüme haýry ýok. (nakyl)
Soňuna çekimsiz ses bilen başlanýan goşulma ýa-da söz goşulyp, ikinji bogundaky dar y çekimlisi gysga aýdylsa, onda ol dodaklandyrylyp u ýazylýar.
Meselem gorky - gorkuda, gorkular, gorkusy.
Gorkuly ýagdaýda bolmak, gorkmak.
Bäbek, atlymydyň ýa pyýada -- diýip, özüniň gorka düşmegi bilen sorady.