Itiň we ş. m. ýaşajyk çagasy.
Ol ýolbarsyň güjüginiň ulalyp, öz sygryna ýaralyşyny we awçylykda gören başga gyzykly zatlaryny gürrüň bererdi. (A. Gowşudow, Mähri-Wepa)
Güjük üýrmäni enesinden öwrener. (nakyl)
Ite deňelip aýdylýan gödek sögünç.
Kes sesiňi, güjük! Ol çöregi nireden ogurladyň. (M. Ibrahimow, Ol gün geler)
Soňuna çekimli ses bilen başlanýan goşulmalar ýa-da -räk goşulmasy goşulanda, sözüň soňundaky dymyk çekimsiz degişli açyk çekimsizine öwrülýär.
Meselem güjük - güjügi.