dilleşik dil‧le‧şik at

  1. Biri bilen bir zat barada öňünden konkret pikire gelme, wadalaşyk.

  2. Gizlin ylalaşyk, gizlin wada, dildüwşük.

Ýazuw düzgüni

Soňuna çekimli ses bilen başlanýan goşulmalar ýa-da -räk goşulmasy goşulanda, sözüň soňundaky dymyk çekimsiz degişli açyk çekimsizine öwrülýär.

Meselem dilleşik - dilleşigi.


Duş gelýän formalary
  • dilleşigi
  • dilleşikli
  • dilleşiklimiş