dilemek di‧le‧mek işlik

  1. Birinden bir zat sorap ýüz tutmak, dileg etmek.

    • Artyk Eziz hanyňkydan dolanyp gelenden soň, baýtal dilemek bahanasy bilen Meretlere bardy. (B. Kerbabaýew, Aýgytly ädim)

  2. Arzuw etmek, islemek.

    • Ýumşa gideniň eglenip gelenini dile. (nakyl)

  3. Satyn almak üçin bahalaşyp, öz kesgitlän bahaňy aýtmak.

Duş gelýän formalary
  • diledi
  • diledim
  • dilegin
  • dilejegini
  • dilejek
  • dilejekdigine
  • dilejekkä
  • dilem
  • dileme
  • dilemedi
  • dilemegine
  • dilemegini
  • dilemegiň
  • dilemejek
  • dilemek
  • dilemekden
  • dilemekleriniň
  • dilemeklige
  • dilemeli
  • dilemerin
  • dilemeýär
  • dilemeýärdiler
  • dilemeýärin
  • dilemäge
  • dilemän
  • dilemändim
  • dilemäni
  • dilemäň
  • dilese
  • dilese-de
  • dilesem
  • dilesem-de
  • dilesene
  • dileseň
  • dileýän
  • dileýänem
  • dileýäniň
  • dileýänlerem
  • dileýänçä
  • dileýär
  • dileýärdi
  • dileýärdiler
  • dileýärin
  • dileýäris
  • dileýärler
  • dileýärsiň
  • diläliň
  • dilän
  • dilände
  • diländigi
  • diländir
  • diläne
  • dilänem
  • diläni
  • dilänlerinde
  • dilänok
  • diläp
  • diläpdi
  • diläpdim
  • diläpdir
  • diläpdirler
  • dilär
  • dilärdiler
  • dilärdiň
  • dilärdiňiz
  • dilärin
  • dilärini
  • dilärsiň
  • dilärsiňiz
  • diläsim
  • diläýin
  • diläň
Sözlük geziji