dilegçi di‧leg‧çi at

  1. Çat dilemäge, soramaga gelen adam.

  2. Gedaý ýaly diläp zat alyp ýören adam, el serip ýören adam.

    • Hasanaly agaň hem metjidiň gapysynda oturyp, dilegçilere goşulypdyr -- diýdiler. (M. Ibrahimow, Ol gün geler)


Duş gelýän formalary
  • dilegçidir
  • dilegçiler
  • dilegçilere
  • dilegçilerine
  • dilegçileriň
  • dilegçilige
  • dilegçiliginden
  • dilegçiligini
  • dilegçiligiň
  • dilegçilik
  • dilegçimi
  • dilegçini
  • dilegçiniň