dikmek dik‧mek işlik

  1. Ýere oturtmak, dik edip düýbüni ýere gömmek, dikip goýmak, oturtmak.

  2. Gurmak, salmak.

    • Bu gün çatma dikmek hem başga işler bilen meşgul boldular. (A. Gowşudow, Mähri-Wepa)

göz dikmek

seret göz

  • Göz dikýäniň bolsa, utanma, aýdaý! («Sowet edebiýaty» žurnaly)

kildiň dikmek

Nazaryňy dikmek, tamakin bolmak.

Duş gelýän formalary
  • dikdi
  • dikdi-de
  • dikdik
  • dikdiler
  • dikdim-de
  • dikdir
  • dikeli
  • dikem
  • diken
  • dikende
  • dikendigi
  • dikendigini
  • dikene
  • dikenini
  • dikeniň
  • dikenligi
  • dikenmiş
  • diker
  • diker-de
  • dikerdi
  • dikerdiler
  • dikerdim
  • dikere
  • dikerin
  • dikerler
  • dikerli
  • dikersiň
  • dikibem
  • dikip
  • dikipdi
  • dikipdiler
  • dikipdir
  • dikipdirler
  • dikipsiň
  • dikiň
  • dikjek
  • dikjekler
  • dikme
  • dikmegi
  • dikmek
  • dikmekden
  • dikmekçi
  • dikmeler
  • dikmelere
  • dikmeleri
  • dikmelerinden
  • dikmelerine
  • dikmelerini
  • dikmeleriniň
  • dikmeleriň
  • dikmeli
  • dikmelidi
  • dikmelik
  • dikmersiň
  • dikmese
  • dikmesi
  • dikmesini
  • dikmesiniň
  • dikmezlige
  • dikmäge
  • dikmäge-de
  • dikmän
  • dikmändirin
  • dikmäni
  • dikmäniň
  • dikse-de
  • diksem-de
  • dikseň
  • dikseň-de
  • dikäýjek
  • dikäýmek
  • dikäýmeseň
  • dikýän
  • dikýäne
  • dikýänem
  • dikýäniň
  • dikýänçä
  • dikýär
  • dikýär-de
  • dikýärdi
  • dikýärdiler
  • dikýärler
Sözlük geziji