düýnki düýn‧ki

Düýn bolup geçen, düýn bolan.

  • Ol düýnki waka hakynda bir agyz hem söz aýtman, bizi kabul etdi. (A. S. Puşkin, Saýlanan eserler)

Ýazuw düzgüni

Soňuna çekimsiz ses bilen başlanýan goşulma ýa-da söz goşulyp, ikinji bogundaky dar i çekimlisi gysga aýdylsa, onda ol dodaklandyrylyp ü ýazylýar.

Meselem düýnki - düýnküde, düýnküler, düýnküsi.


Duş gelýän formalary
  • düýnkim
  • düýnkimiz
  • düýnkiniň
  • düýnkiň
  • düýnkiňden
  • düýnkä
  • düýnküde
  • düýnküden
  • düýnküje