bitişmek bi‧tiş‧mek işlik

  1. Biri-biri bilen utgaşmak, birleşmek, ýelmeşmek, sepleşmek.

    • Gara gaşlar aýrylyşýar, bitişýär. (R. Seýidow, Bagtlylar)

  2. Gowulaşmak, gutulyşmak (ýara döwük hakda).

    • Ýara bitişipdir. Aýagynyň döwlen süňki bitişipdir.

  3. Tamamlanyp başlamak, gutaryşmak.

    • Işler hem bitişip barýar.


Duş gelýän formalary
  • bitişen
  • bitişip
  • bitişipdir
  • bitişme
  • bitişmedik
  • bitişmegi
  • bitişmeginden
  • bitişmegini
  • bitişmek
  • bitişmekligi
  • bitişmeler
  • bitişmelerini
  • bitişmese
  • bitişmesi
  • bitişmesinden
  • bitişmesiniň
  • bitişmezligi
  • bitişmeýän
  • bitişmeýär
  • bitişmeýärler
  • bitişmän
  • bitişse
  • bitişseler
  • bitişýän
  • bitişýänçä
  • bitişýär
  • bitişýärler