bitertip bi·ter·tip

[bi:terti:p]

  1. Tertipsiz, düzgünsiz, bidüzgün.

    • Bitertip çagalara terbiýe bermek işini has oňat guramak gerek.

  2. Bulam-bujar, rejeli däl, garym-gatym.

    • Jaýyň içindäki mebeller bitertip ýerleşdirilipdir.

Ýazuw düzgüni

Soňuna çekimli ses bilen başlanýan goşulmalar ýa-da -räk goşulmasy goşulanda, sözüň soňundaky dymyk çekimsiz degişli açyk çekimsizine öwrülýär.

Meselem bitertip - bitertibi.


Duş gelýän formalary
  • bitertipdigini
  • bitertipliginden
  • bitertipligiň
  • bitertiplik
  • bitertipliligini
  • bitertiplilik