bije

[bi:je]

  1. Bir jedeli çözmek, bir zadyň gezegini, düzgünini, tertibini, hukugyny kesgitlemek üçin çekilýän belgili çöp hem-de bir zada hukuk berýän ýa-da bir düzgüne boýun edýän şertli zatjagaz we ş. m.

    • Kim bilýär haýsynyň bijesi galar, Haýsynyň başyna düşjek gowgalar. (M. Seýidow, Gijeki myhman)

    • Kimiň öňürti almalydygyna bije atyşaly. (A. S. Puşkin, Saýlanan eserler)

    • Bijeli oglan aglamaz. (nakyl)

  2. Paý, ülüş, bölek.

    • Çüýşegöz bolsa: -- Şonuň ikisi hem siziň brigadaňyzyň bijesine düşdi -- diýdi. (A. Gowşudow, Saýlanan eserler)

    • Meniň bijäme gaty gowy ýer düşdi. (A. Gowşudow, Köpetdagyň eteginde)


Duş gelýän formalary
  • bijelerine
  • bijeli
  • bijesem
  • bijesi
  • bijesinden
  • bijesine
  • bijäme
  • bijämiz
  • bijämize
  • bijämiziň
  • bijäni
  • bijäniň
  • bijäň
  • bijäňe