baştutan baş‧tu‧tan

  1. Köpçülige ýolbaşçylyk edýän.

  2. Bir toparyň, hereketiň başynda durýan.

    • Bu garakçylaryň baştutany bolan şu eňegi daňylgy adam humrarylyp Wepa seretdi. (A. Gowşudow, Mähri-Wepa)

    • Olaryň baştutany: -- Çary çaman kim? -- diýip sorady. (B. Kerbabaýew, Aýgytly ädim)

Duş gelýän formalary
  • baştutandan
  • baştutanlar
  • baştutanlary
  • baştutanlarydyr
  • baştutanlaryna
  • baştutanlaryndan
  • baştutanlaryny
  • baştutanlarynyň
  • baştutanlaryň
  • baştutanlaryňyz
  • baştutanlyga
  • baştutanlygy
  • baştutanlygyna
  • baştutanlygynda
  • baştutanlygyndan
  • baştutanlygyny
  • baştutanlygyň
  • baştutanlyk
  • baştutansyz
  • baştutany
  • baştutanydy
  • baştutanydyr
  • baştutanym
  • baştutanymyz
  • baştutanymyza
  • baştutanymyzam
  • baştutanymyzdan
  • baştutanymyzy
  • baştutanymyzyň
  • baştutanyna
  • baştutanynda
  • baştutanyndan
  • baştutanyny
  • baştutanynyň
  • baştutanyň
Sözlük geziji