[a:zaşmak]
Ýoldan sowa düşmek, ters ugra gitmek.
Biz çalmary we çelgini gözläp, gumda azaşyp, uzak wagtlap aýlandyk. («Sowet edebiýaty» žurnaly)
Kary bir gün ýoldan azaşypdyr. (Ata Salyh, Saýlanan eserler)
Göçme manyda Ýalňyşlyk goýbermek, ýalňyşmak.
Göçme manyda Ýoldan çykmak, azmak.
Ol durmuşda azaşan adam bolup çykdy.