akaba a‧ka‧ba

[aka:ba]

Kesilmän akyp duran, mydama akyp duran, akar; suwuň akýan ugry, suw akyp emele gelen ýap, jar.

  • Akabadaky garlar agras ýazylyp ýatyrdylar. («Sowet edebiýaty» žurnaly)

  • Tejeniň suwy indi akaba boldy.

Duş gelýän formalary
  • akabada
  • akabadaky
  • akabadan
  • akabalar
  • akabalarda
  • akabalardaky
  • akabalardan
  • akabalary
  • akabalaryna
  • akabalaryndaky
  • akabalaryndan
  • akabalaryny
  • akabalarynyň
  • akabalaryň
  • akabalaýyn
  • akabaly
  • akabany
  • akabanyň
  • akabasy
  • akabasyna
  • akabasynda
  • akabasyndaky
  • akabasyndan
  • akabasyny
  • akabasynyň
Sözlük geziji