zehin at

[zehi:n]

Akyl ýetirmeklik taýdan adamda bar bolan tebigy ukyp, talant.

  • Watanymyzyň pajarly ösüşine jany-teni bilen guwanýan her bir ýazyjynyň döredijilik zehini joşman durup bilmez. («Sowet edebiýaty» žurnaly)

zehiniňi ýakmak

Öwretjek bolup, biderek jan çekmek, bir zada gaharyňy getirmek, käýinmek.

  • Olar zehinlerini ýakýarlar. (A. Gowşudow, Eserler)