zamun

[za:mu:n]

  1. Bir adamynyň eden etmişini gaýtalamajagyna güwä geçip, onuň ähli jogapkärçiligini öz üstüňe almaklyk, kepil.

  2. Şaýatlyk, güwälik.

    • Şol dänäni daýhana paýlasaň, indiki ýyla çenli ölmen çykjagyna men zamun! (B. Kerbabaýew, Aýgytly ädim)

zamunyna almak

Kepil bolup azat etmek.

  • Tussagy zamunyna almak.